Obszar chronionego krajobrazu jest terenem z wyróżniającymi się krajobrazami, o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowy w szczególności ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z masową turystyką i  wypoczynkiem lub też istniejące albo odtwarzane korytarze ekologiczne. Obejmując ochroną cenne z przyrodniczego punktu widzenia tereny, pełnią one rolę ekologicznego łącznika pomiędzy wszystkimi formami przyrody, układając się w system obszarów chronionych. Ograniczenia gospodarowania na tych obszarach dotyczą głównie tych form, które są zagrożeniem dla stałości przyrody. Utworzenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały Sejmiku Województwa po uprzednim uzgodnieniu z właściwym regionalnym dyrektorem regionalnej dyrekcji ochrony środowiska. W Nadleśnictwie znajdują się dwa takie obszary:

1)       Obszar Chronionego Krajobrazu Jezior  Żnińskich

2)       Obszar Chronionego Krajobrazu Jezior Rogowskich

 Obszar Chronionego Krajobrazu Jezior Żnińskich  utworzony został na mocy rozporządzenia nr 9/1991 Wojewody Bydgoskiego z dnia 14 czerwca 1991 r. w sprawie utworzenia 22 obszarów krajobrazu chronionego w województwie bydgoskim. Ponowne odniesienie się do nazwy, położenia, opisu granic a także ustaleń dotyczących czynnej ochrony ekosystemów obszaru chronionego krajobrazu znalazło się w Uchwale nr XLIX/810/18 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 28 września 2018 roku.
Obszar obejmuje dwa systemy jezior usytuowanych w granicach Pojezierza Gnieźnieńskiego - różniących się zasadniczą fizjonomią. Rynnę zachodnią - z jeziorami Dużym i Małym Żnińskim, Weneckim, Biskupińskim, Gąsawskim i innymi charakteryzują płaskie brzegi i niski stopień lesistości. Natomiast rynna wschodnia charakteryzuje się wyższym stopniem lesistości brzegów, głębszym wcięciem rynny i wyższymi walorami krajobrazowymi oraz przydatnością dla wypoczynku. Zachodnia rynna spełnia natomiast rolę obszaru wskazanego do ochrony również ze względów kulturowo-historycznych (Biskupin, Gąsawa, Żnin, Wenecja). W obręb jednostki wchodzi także fragment miejscowości Żnin, stanowiący integralną część rynny jeziornej.

Cały obszar zajmuje powierzchnię 9754,24 ha w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Gołąbki znajduje się około 9193 ha, w tym w stanie posiadania nadleśnictwa 3858,53 ha.

 Obszar Chronionego Krajobrazu Jezior Rogowskich utworzony został na mocy rozporządzenia Wojewody Bydgoskiego nr 9/91 z dnia 14 czerwca 1991 roku. Ponowne odniesienie się do nazwy, położenia, opisu granic a także ustaleń dotyczących czynnej ochrony ekosystemów obszaru chronionego krajobrazu znalazło się w Uchwale nr VI/116/19 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 27 maja 2019 roku.
Obszar obejmuje ciąg jezior rynnowych z największymi: Rogowskim, Zioło i Wolskim. O jego ustanowieniu zdecydowały względy ochronne: niezbędne przeciwdziałanie dalszej degradacji jeziora Zioło oraz pozostałych akwenów narażonych na eutrofizację wód, spowodowaną spływem związków mineralnych i organicznych z obszarów rolnych. Obszar posiada fragmenty przydatne dla rekreacji.
Celem ochrony jest zachowanie różnorodności biologicznej siedlisk, ochrona zbiorników wód powierzchniowych (naturalnych i sztucznych, płynących i stojących) wraz z pasem roślinności okalającej, prowadzenie racjonalnej gospodarki leśnej, zwiększanie istniejącego stopnia pokrycia terenów drzewostanami, w szczególności na terenach porolnych tam, gdzie z przyrodniczego i ekonomicznego punktu widzenia jest to możliwe; sprzyjanie tworzeniu zwartych kompleksów leśnych o racjonalnej granicy polno-leśnej; tworzenie i utrzymywanie leśnych korytarzy ekologicznych ze szczególnym uwzględnieniem możliwości migracji dużych ssaków.
Cały obszar zajmuje powierzchnię 2884,96 ha w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Gołąbki znajduje się około 2852 ha, w tym w stanie posiadania nadleśnictwa 497,62 ha.

 Uchwały Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego w sprawie obszaru chronionego krajobrazu Jezior Żnińskich oraz Jezior Rogowskich zawierają ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów polegającej na:
1) w obrębie ekosystemów leśnych:
a) utrzymanie ciągłości i trwałości ekosystemów leśnych, niedopuszczenie do ich nadmiernego
użytkowania oraz fragmentacji,
b) zachowanie i unaturalnianie istniejących ekosystemów leśnych,
c) wykorzystywanie do odnowień gatunków właściwych dla danego siedliska, zaniechanie
wykorzystywania gatunków obcych rodzimej florze i stopniowe ich usuwanie,
d) ograniczanie stosowania w odnowieniach gatunków rodzimych ale będących poza granicami naturalnego zasięgu,
e) utrzymywanie stref ekotonowych stanowiących bufor ochronny dla ekosystemów leśnych,
urozmaicających krajobraz i charakteryzujących się zarazem dużą bioróżnorodnością,
f) wykorzystanie lasów dla celów rekreacyjno - krajoznawczych i edukacyjnych w oparciu o wyznaczone szlaki turystyczne. Dążenie do odpowiedniego kształtowania i udostępniania szlaków turystycznych w celu skanalizowania ruchu i ograniczenia presji na siedliska leśne,
g) prowadzenie racjonalnej gospodarki leśnej, w tym pozostawienie drzew dziuplastych i części
obumarłych do całkowitego rozkładu, przy zachowaniu bezpieczeństwa,
h) prowadzenie racjonalnej gospodarki łowieckiej, w szczególności poprzez dostosowanie liczebności populacji zwierząt łownych związanych z ekosystemami leśnymi do warunków środowiskowych,
i) zwalczanie szkodników owadzich i patogenów grzybowych poprzez zastosowanie metod mechanicznych lub biologicznych, stosowanie metod chemicznych tylko w przypadku braku alternatywy,
j) skracanie długości granic polno-leśnych w kompleksach lasów, poprzez zalesianie przyległych terenów rolnych w oparciu o istniejące uwarunkowania i możliwości.
Dokumenty te zawierają również ustalenia dotyczące ekosystemów nieleśnych oraz wodnych.